Prędkość chwilowa i szybkość średnia

3.2 Prędkość chwilowa i szybkość średnia

Cel dydaktyczny

W tym podrozdziale nauczysz się:
  • wyjaśniać różnicę między prędkością średnią a prędkością chwilową;
  • opisywać różnice między szybkością a prędkością;
  • obliczać prędkość chwilową, znając zależność położenia od czasu;
  • obliczać szybkość, znając prędkość chwilową;
  • obliczać szybkość średnią.

Do tej pory nauczyliśmy się, jak obliczać prędkość średnią ciała w ruchu od punktu początkowego do punktu końcowego. W rzeczywistych przypadkach fizycznych ciała najczęściej poruszają się w sposób ciągły, dlatego bardziej interesująca byłaby informacja o aktualnej prędkości ciała w danej chwili czasu i w danym punkcie jego ruchu. Potrafimy znaleźć prędkość ciała w dowolnym punkcie jego toru ruchu, używając do tego podstaw rachunku różniczkowego. Wiedza zawarta w tej sekcji rozdziału 3 jest bardzo ważna do lepszego zrozumienia kinematyki ruchu i będzie bardzo przydatna w dalszych częściach podręcznika.

Prędkość chwilowa

Wielkość mówiąca o tym, jak szybko ciało porusza się wzdłuż swojego toru ruchu w danym momencie, nazywa się prędkością chwilową (często po prostu prędkością). Jest to średnia prędkość ciała między dwoma punktami jego toru, ale w granicy, gdy czas i – w konsekwencji – przemieszczenie ciała między tymi punktami zmierzają do zera. Mówimy, że są nieskończenie małe lub infinitezymalne. Aby wyrazić powyższe stwierdzenie w sposób bardziej zmatematyzowany, musimy znać zależność położenia x x od czasu t t, a więc ciągłą funkcję x ( t ) x(t). Przypomnijmy sobie wyrażenie na prędkość średnią między dwoma punktami: v ¯ = x ( t 2 ) − x ( t 1 ) / t 2 − t 1 v ¯ = x ( t 2 ) − x ( t 1 ) / t 2 − t 1 . Żeby znaleźć wzór na prędkość chwilową, podstawimy t 1 = t t 1 = t oraz t 2 = t + Δ t t 2 = t + Δ t i zażądamy, aby Δ t → 0 Δ t → 0 . Oznacza to, że przyrost czasu i zmiana położenia mają w granicy (łac. limes) zdążać do zera. W takim razie definicja prędkości chwilowej, ujęta w postaci wzoru matematycznego, jest następująca:

v t = lim Δ t → 0 x ( t + Δ t ) − x ( t ) Δ t = d x ( t ) d t . v t = lim Δ t → 0 x ( t + Δ t ) − x ( t ) Δ t = d x ( t ) d t .

Prędkość chwilowa

Prędkość chwilowa jest równa prędkości średniej w granicy czasu zdążającego do zera lub, równoważnie, jest to pochodna położenia x x po czasie t t. Czasem mówimy także, że prędkość (chwilowa) jest zmianą położenia w czasie.

v t = d d t x t . v t = d d t x t .
3.4

Podobnie jak prędkość średnia, także i prędkość chwilowa jest wektorem o wymiarze metr na sekundę (m/s). Prędkość w pewnej chwili czasu t 0 t 0 jest tempem (szybkością) zmian funkcji położenia od czasu. Interpretacja geometryczna pochodnej pomaga nam dodatkowo zauważyć, że prędkość jest miarą nachylenia funkcji położenia od czasu x ( t ) x ( t ) w punkcie t 0 t 0 . Wykres przedstawiony na Ilustracji 3.6 pokazuje, jak prędkość średnia v ¯ = Δ x / Δ t v ¯ =Δx/Δt między dwiema chwilami zmierza do prędkości chwilowej w momencie t 0 t 0 , gdy Δ t Δt dąży do zera. Prędkość chwilowa jest zaznaczona prostą przechodzącą przez punkt t 0 t 0 , która jest styczną do krzywej x ( t ) x ( t ) w punkcie t 0 t 0 . W tym konkretnym przypadku ta styczna ma zerowe nachylenie do osi poziomej, a więc wyznacza maksimum krzywej x ( t ) x ( t ) . Prędkość chwilowa w tym momencie jest więc zero. W innych punktach, np. t 1 , t 2 t 1 , t 2 lub kolejnych, prędkość chwilowa jest różna od zera, bo nachylenia stycznych są niezerowe. Prędkości w tych punktach są dodatnie lub ujemne. Gdyby w punkcie t 0 t 0 krzywa miała minimum, to prędkość chwilowa także byłaby zero. Z tego wynika ciekawy wniosek, że prędkość chwilowa jest zero w punktach, gdzie funkcja położenia ma ekstremum (minimum lub maksimum).

Wykres zależności położenia od czasu. Położenie rośnie od t1 do t2 i do t3, osiąga wartość największą w t0, a potem maleje przez t4 i t5 aż do t6. Zaznaczono nachylenie prostej stycznej do t0 jako prędkość chwilową. Zaznaczono też sieczne między punktami t1-t6, t2-t5 i t3-t4 jako prędkości średnie zbliżające się do prędkości chwilowej.
Ilustracja 3.6 Na wykresie zależności położenia od czasu prędkość chwilowa jest nachyleniem stycznej do wykresu w danym punkcie. Prędkości średnie v ¯ = Δ x / Δ t = x k − x p / t k − t p v ¯ =Δx/Δt= x k − x p / t k − t p między chwilami Δ t ' = t 6 − t 1 Δt'= t 6 − t 1 , Δ t '' = t 5 − t 2 Δt''= t 5 − t 2 oraz Δ t ''' = t 4 − t 3 Δt'''= t 4 − t 3 są zaznaczone różnymi kolorami. W granicy Δ t → 0 Δ t → 0 prędkości średnie stają się prędkością chwilową w t = t 0 t = t 0 .

Przykład 3.2

Obliczanie prędkości na podstawie wykresu zależności położenia od czasu

Na podstawie wykresu zależności położenia od czasu, Ilustracja 3.7, stwórz wykres zależności prędkości od czasu.
Wykres zależności położenia w kilometrach od czasu w minutach. Zaczyna się w początku układu współrzędnych i rośnie do 0,5 kilometra w czasie 0,5 minuty. Nie zmienia się od 0,5 do 0,9 minuty, potem maleje do wartości 0 w punkcie 2,0 minuty.
Ilustracja 3.7 Ciało porusza się w kierunku dodatnim, potem zatrzymuje się, by zawrócić i zatrzymać się w punkcie początkowym. (Zwróć uwagę, że powyższy wykres może być jedynie przybliżeniem rzeczywistego przypadku ruchu ciała. Zauważ, że ciało zatrzymuje się natychmiastowo – w miejscu – co w rzeczywistości wymagałoby użycia nieskończenie dużej siły. Pojęcie sił i ich wpływu na ruch dyskutujemy w rozdziale Zasady dynamiki Newtona.)

Strategia rozwiązania

Wykres składa się z trzech prostych odcinków w trzech przedziałach czasu. Dla każdego z nich znajdziemy prędkość jako nachylenie prostoliniowych odcinków, zmierzone za pomocą siatki.

Rozwiązanie

Przedział czasu od 0 s do 0,5 s: v – = Δ x / Δ t = ( 0,5 m − 0,0 m ) / ( 0,5 s − 0,0 s ) = 1,0 m / s v – =Δx/Δt= ( 0,5 m − 0,0 m ) / ( 0,5 s − 0,0 s ) =1,0 m / s

Przedział czasu od 0,5 s do 1,0 s: v – = Δ x / Δ t = ( 0,5 m − 0,5 m ) / ( 1,0 s − 0,5 s ) = 0,0 m / s v – =Δx/Δt= ( 0,5 m − 0,5 m ) / ( 1,0 s − 0,5 s ) =0,0 m / s

Przedział czasu od 1,0 s do 2,0 s: v – = Δ x / Δ t = ( 0,0 m − 0,5 m ) / ( 2,0 s − 1,0 s ) = − 0,5 m / s v – =Δx/Δt= ( 0,0 m − 0,5 m ) / ( 2,0 s − 1,0 s ) =−0,5 m / s

Wyniki nanosimy na wykres zależności prędkości od czasu – Ilustracja 3.8.

Wykres prędkości w metrach na sekundę od czasu w sekundach. Prędkość ma stałą wartość 1 metr na sekundę między punktami 0 i 0,5 sekund, zero między 0,5 a 1,0 sekund, oraz -0,5 metra na sekundę między 1,0 i 2,0 sekund.
Ilustracja 3.8 Prędkość jest dodatnia w pierwszej fazie ruchu. Gdy ciało się zatrzymuje – spada do zera, a w ruchu z powrotem – jest ujemna.

Znaczenie

W przedziale czasu między 0 s a 5,0 s ciało oddala się od początku układu współrzędnych, przez co nachylenie położenia w funkcji czasu jest dodatnie. Oznacza to, że prędkość jest na tym odcinku dodatnia. W dowolnej chwili czasu z tego przedziału nachylenie położenia jest dodatnie i równe +1 m/s, co widać na Ilustracji 3.8. W kolejnym przedziale czasu, między 0,5 s a 1,0 s, położenie się nie zmienia i nachylenie wynosi zero. Od 1,0 s do 2,0 s ciało porusza się do tyłu, w stronę początku układu współrzędnych, przez co nachylenie jest −0,5 m/s. Ciało ma wtedy odwrotny kierunek ruchu oraz ujemną prędkość.

Szybkość i szybkość średnia

W codziennym życiu nie rozróżniamy pojęć prędkość oraz szybkość i używamy ich naprzemiennie. W fizyce jednak nie są to te same wielkości i znacząco się różnią. Prędkość jest wektorem, który poznaliśmy już przed chwilą. Ma kierunek, zwrot i wartość. Szybkość natomiast jest skalarem, nie ma kierunku ani zwrotu. W zadaniach będziemy najczęściej myśleć o wektorze, mówiąc prędkość, chociaż sformułowanie „samochód jedzie na wschód z prędkością 100 km/h” rozumiemy oczywiście jak „z prędkością o wartości 100 km/h i kierunku na wschód”.

Szybkość średnią definiujemy jako stosunek całkowitej drogi i całkowitego czasu, w którym ta droga została pokonana:

Szybkość średnia = v śr = Całkowita droga Całkowity czas = s całk t całk . Szybkość średnia = v śr = Całkowita droga Całkowity czas = s całk t całk .
3.5

Szybkość średnia niekoniecznie jest równa wartości prędkości średniej, którą liczymy jako iloraz długości całkowitego przemieszczenia i całkowitego czasu. Jeśli np. podróż zaczyna się i kończy w tym samym punkcie, to całkowite przemieszczenie ma wartość zero, a więc i prędkość średnia ma zerową wartość. Szybkość średnia w tej podróży jednak nie jest zero, bo całkowita droga w tej podróży jest niezerowa, może być nawet bardzo duża. Jeżeli chcielibyśmy wyruszyć w drogę do celu oddalonego o 300 km, gdzie chcemy dotrzeć na konkretną godzinę, to będziemy oczywiście zainteresowani szybkością średnią w naszym ruchu.

Jednocześnie zawsze możemy policzyć (chwilową) szybkość jako długość prędkości chwilowej:

Szybkość = | v ( t ) | . Szybkość = | v ( t ) | .
3.6

Jeśli jedna cząstka porusza się wzdłuż osi x x z prędkością +7,0 m/s, a druga cząstka porusza się względem tej samej osi z prędkością −7,0 m/s, to obie cząstki mają różne prędkości, ale tę samą szybkość równą 7,0 m/s. W tabeli poniżej prezentujemy typowe szybkości niektórych ciał i zjawisk.

Szybkość m/s km/h
Wędrówka kontynentów 10 −7 10 −7 3,6 · 10 −7 3,6· 10 −7
Energiczny marsz 1,7 6,0
Rowerzysta 5 18
Bieg sprinterski 12,1 43,6
Ograniczenie prędkości poza obszarem zabudowanym 25 90
Oficjalny rekord szybkości na powierzchni Ziemi 341,1 1 228
Szybkość dźwięku na poziomie morza w warunkach normalnych* 343,2 1 235,2
Statek kosmiczny podczas wejścia w atmosferę 7 800 28 080
Prędkość ucieczki z Ziemi** 11 200 40 320
Średnia szybkość Ziemi na orbicie wokół Słońca 29 783 107 218,8
Prędkość światła w próżni 299 792 458 2 414 219 864,4
Tabela 3.1 Przykładowe szybkości różnych obiektów i zjawisk
* Warunki normalne oznaczają temperaturę 20° i ciśnienie 1013,25 hPa.
** Prędkość ucieczki to taka prędkość, jaką należy nadać ciału, aby opuściło ono pole grawitacyjne Ziemi i już nie wróciło na jej powierzchnię.

Obliczanie prędkości chwilowej

Żeby obliczyć prędkość chwilową w danej chwili czasu, a także ogólną zależność prędkości od czasu, trzeba znać dokładną funkcję zależności położenia od czasu x ( t ) x(t). Prędkość chwilowa jest pochodną położenia po czasie. Na razie skupimy się na postaci funkcji położenia od czasu typu wielomianu: x ( t ) = A t n x ( t ) = A t n , bo jest to funkcja stosunkowo łatwa do różniczkowania.

d x ( t ) d t = n A t n − 1 . d x ( t ) d t =nA t n − 1 .
3.7

Przykład poniżej ilustruje, jak korzystać z Równania 3.7.

Przykład 3.3

Prędkość chwilowa a prędkość średnia

Położenie cząstki dane jest funkcją x ( t ) = ( 3,0 t + 0,5 t 3 ) m x(t)= ( 3,0 t + 0,5 t 3 ) m .
  1. Korzystając z Równania 3.4 i Równania 3.7, oblicz szybkość średnią w chwili t = 2,0 s t=2,0 s .
  2. Oblicz prędkość średnią cząstki pomiędzy chwilą 1,0 s oraz 3,0 s.

Strategia rozwiązania

Równanie 3.4 pozwala obliczyć prędkość chwilową jako pochodną położenia po czasie. Zależność położenia od czasu jest, jak widzimy, funkcją wielomianową argumentu t t. Dlatego użyjemy Równania 3.7 na pochodną wielomianu, aby znaleźć rozwiązanie. Równania 3.6 z poprzedniej sekcji użyjemy do obliczenia prędkości średniej.

Rozwiązanie

  1. v ( t ) = d x ( t ) d t = ( 3,0 + 1,5 t 2 ) m / s v(t)= d x ( t ) d t = ( 3,0 + 1,5 t 2 ) m / s .
    Podstawiając t = 2,0 s t=2,0 s do tego równania otrzymujemy: 
    v ( 2,0 s ) = [ 3,0 + 1,5 ⋅ ( 2,0 ) 2 ] m / s = 9,0 m / s v(2,0 s )= [ 3,0 + 1,5 ⋅ ( 2,0 ) 2 ] m / s =9,0 m / s .
  2. Żeby obliczyć prędkość średnią cząstki między chwilą 1,0 s i 3,0 s, musimy znaleźć wartości x ( 1,0 s ) x(1,0 s ) oraz x ( 3,0 s ) x(3,0 s ):
    x ( 1,0 s ) = [ 3,0 ⋅ 1,0 + 0,5 ⋅ ( 1,0 ) 3 ] m = 3,5 m , x(1,0 s )= [ 3,0 ⋅ 1,0 + 0,5 ⋅ ( 1,0 ) 3 ] m =3,5 m ,
    x ( 3,0 s ) = [ 3,0 ⋅ 3,0 + 0,5 ⋅ ( 3,0 ) 3 ] m = 22,5 m . x(3,0 s )= [ 3,0 ⋅ 3,0 + 0,5 ⋅ ( 3,0 ) 3 ] m =22,5 m .

    Wobec tego prędkość średnia wynosi
    v – = x ( 3,0 s ) − x ( 1,0 s ) 3,0 s − 1,0 s = 22,5 m − 3,5 m 3,0 s − 1,0 s = 9,5 m / s . v – = x ( 3,0 s ) − x ( 1,0 s ) 3,0 s − 1,0 s = 22,5 m − 3,5 m 3,0 s − 1,0 s =9,5 m / s .

Znaczenie

W granicy przedziału czasu, potrzebnego do obliczenia v – v – , zmierzającego do zera, wartość prędkości średniej v – v – zbiega się coraz bardziej z wartością prędkości chwilowej v v .

Przykład 3.4

Prędkość chwilowa a szybkość

Rozważmy teraz ruch cząstki, w którym zależność położenia od czasu wynosi x ( t ) = ( 3,0 t − 3,0 t 2 ) m x(t)= ( 3,0 t − 3,0 t 2 ) m .
  1. Jaka jest prędkość cząstki w chwilach t = 0,25 s t=0,25 s , t = 0,50 s t=0,50 s oraz t = 1,0 s t=1,0 s ?
  2. Jaka jest szybkość cząstki w tych chwilach?

Strategia rozwiązania

Prędkość chwilowa jest pochodną położenia po czasie, natomiast szybkość to wartość prędkości. Użyjemy Równania 3.4 i Równania 3.7 do obliczenia prędkości chwilowej.

Rozwiązanie

  1. v ( t ) = d x ( t ) d t = ( 3,0 − 6,0 t ) m / s , v(t)= d x ( t ) d t = ( 3,0 − 6,0 t ) m / s ,
    v ( 0,25 s ) = 1,50 m / s v(0,25 s )=1,50 m / s , v ( 0,5 s ) = 0,0 m / s v(0,5 s )=0,0 m / s , v ( 1,0 s ) = − 3,0 m / s v(1,0 s )=−3,0 m / s .
  2. Szybkość = | v ( t ) | Szybkość= | v ( t ) | , stąd | v ( 0,25 s ) | = 1,50 m / s | v ( 0,25 s ) | =1,50 m / s , | v ( 0,50 s ) | = 0,0 m / s | v ( 0,50 s ) | =0,0 m / s oraz | v ( 1,0 s ) | = 3,0 m / s | v ( 1,0 s ) | =3,0 m / s .

Znaczenie

Prędkość jest wektorem i daje nam informację o kierunku, wskazując, czy cząstka porusza się w kierunku dodatnim lub kierunku ujemnym względem osi. Szybkość daje informację o prędkości. Lepiej zrozumiemy różnice między tymi wielkościami (położenie, prędkość i szybkość), rysując wykresy zależności od czasu (Ilustracja 3.9). Na wykresie (a) widzimy, że cząstka porusza się wzdłuż dodatniego kierunku osi do chwili t = 0,5 s t=0,5 s , po czym zmienia kierunek ruchu. Tę zmianę kierunku zauważamy też na wykresie (b), gdzie w chwili równej 0,5 s wykres prędkości cząstki przechodzi przez zero a następnie wartości prędkości stają się ujemne. Po czasie równym 1,0 s cząstka dociera z powrotem do miejsca, z którego wystartowała. Prędkość cząstki w chwili 1,0 s jest nadal ujemna, bo cząstka dalej porusza się wzdłuż ujemnego kierunku osi xx. Z kolei na wykresie (c) wartości są zawsze dodatnie – szybkość jest zawsze nieujemna w całym czasie trwania ruchu. Na podstawie rysunków możemy też zinterpretować prędkość jako nachylenie krzywej położenia w funkcji czasu. Nachylenie x ( t ) x(t) do momentu 0,5 s jest dodatnie, ale maleje do zera. Potem rośnie, ale po stronie ujemnych wartości. Taka analiza porównawcza wykresów położenia, prędkości i szybkości w funkcji czasu, jak powyższa, pomaga wychwycić ewentualne błędy w naszych obliczeniach. Wykresy muszą być spójne ze sobą, a gdy są poprawne, pomagają w interpretacji wyników.
Wykres A pokazuje zależność położenia w metrach od czasu w sekundach. Zaczyna się od początku układu, rośnie do wartości maksymalnej w punkcie 0,5 sekundy, następnie maleje i przecina oś x w punkcie 1 sekunda. Wykres B pokazuje zależność prędkości w metrach na sekundę od czasu w sekundach. Prędkość maleje liniowo od 3 metry na sekundę do -6 metrów na sekundę w czasie 1,5 sekundy. Wykres C pokazuje zależność wartości bezwzględnej prędkości w metrach na sekundę w funkcji czasu w sekundach. Wykres ma kształt litery V. Wartości maleją do 0,5 sekundy, potem rosną.
Ilustracja 3.9 (a) Wykres położenia w funkcji czasu x ( t ) x(t). (b) Wykres prędkości w funkcji czasu v ( t ) v(t). Nachylenie funkcji położenia daje informację o prędkości. Pobieżne porównanie nachylenia stycznych na wykresie (a) w punktach 0,25 s, 0,5 s i 1,0 s z wielkością prędkości, w odpowiednich chwilach czasu wskazuje na poprawność naszych wyników. (c) Zależność szybkości od czasu | v ( t ) | | v ( t ) | . Szybkość ma zawsze wartości nieujemne (dodatnie lub zero).

Sprawdź, czy rozumiesz 3.2

Położenie ciała w funkcji czasu wynosi x ( t ) = − 3 t 2 m x(t)=−3 t 2 m .

  1. Jaką funkcją czasu jest prędkość cząstki?
  2. Czy prędkość jest zawsze dodatnia?
  3. Jakie są prędkość i szybkość w chwili t = 1,0 s t=1,0 s ?