Podsumowanie

Podsumowanie

17.1 Fale dźwiękowe

  • Dźwięk jest zaburzeniem ośrodka, które przemieszcza się od źródła. Słuch jest percepcją dźwięku.
  • Dźwięk może być modelowany przez zmiany ciśnienia lub drgania cząsteczek ośrodka.
  • Ludzkie ucho odbiera dźwięki z zakresu częstotliwości od 20 Hz do 20 kHz.

17.2 Prędkość dźwięku

  • Prędkość dźwięku zależy od rodzaju i stanu ośrodka.
  • W ciałach ciekłych, z powodu braku sił ścinających, fale dźwiękowe są podłużne. W ciałach stałych mogą rozchodzić się fale podłużne i poprzeczne.
  • W powietrzu prędkość dźwięku zależy od temperatury T T zgodnie ze wzorem v = 331 m s T K 273 K = 331 m s 1 + T C 273 ∘ C . v=331 m s T K 273 K =331 m s 1 + T C 273 ∘ C .
  • Prędkość v v jest taka sama dla wszystkich częstotliwości i długości fal dźwiękowych w powietrzu.

17.3 Natężenie dźwięku

  • Natężenie I = P / A I = P / A dla fali dźwiękowej jest takie samo jak zdefiniowane wcześniej dla innych fal, gdzie P P jest mocą przepływającą przez powierzchnię A A. W układzie SI jednostką natężenia I I jest watt na metr kwadratowy. Natężenie fali dźwiękowej jest również związane z amplitudą ciśnienia Δ p : Δp:
    I = ( Δ p ) 2 2 ρ v , I = ( Δ p ) 2 2 ρ v ,

    gdzie ρ ρ jest gęstością ośrodka, w którym propaguje się fala, a v w v w jest prędkością dźwięku w ośrodku.
  • Poziom natężenia dźwięku w decybelach definiuje się jako:
    β = 10 log 10 ⁡ ( I I 0 ) [ d B ] β=10 log 10 ⁡ ( I I 0 ) [ d B ], gdzie I 0 = 10 −12 W/m 2 I 0 = 10 −12 W/m 2 jest natężeniem progowym.
  • Percepcja natężenia wiąże się z głośnością i jest wyrażana w fonach.

17.4 Tryby drgań fali stojącej

  • Dźwięki niepożądane mogą być zredukowane poprzez zastosowanie destruktywnej interferencji.
  • Dźwięk ma takie same właściwości rezonansu i interferencji jak te zdefiniowane dla fal.
  • W słupach powietrza najniższa częstotliwość rezonansowa nazywa się częstotliwością podstawową, a wszystkie wyższe częstotliwości rezonansowe nazywane są alikwotami. Wszystkie te częstotliwości nazywamy harmonicznymi.

17.5 Źródła dźwięków muzycznych

  • Niektóre instrumenty muzyczne można modelować jako rury o symetrycznych warunkach brzegowych: otwarte na obu końcach lub zamknięte na obu końcach. Inne instrumenty muzyczne można modelować jako rury o niesymetrycznych warunkach brzegowych: zamknięte na jednym końcu i otwarte na drugim.
  • Niektóre instrumenty, takie jak organy rurkowe, mają kilka rur o różnych długościach. Instrumenty takie jak flet generują dźwięki, zmieniając długość rury przez zamknięcie otworów wzdłuż rury. Puzon zmienia długość rury za pomocą prowadnicy.
  • Instrumenty strunowe wytwarzają dźwięk przy użyciu drgającej struny z węzłami na każdym końcu. Powietrze wokół struny oscyluje z częstotliwością struny. Zależności dla częstotliwości struny są takie same jak dla rury o symetrycznych warunkach brzegowych, przy czym długość rury jest zastąpiona przez długość struny, a prędkość przez zależność v = F T / μ v= F T / μ .

17.6 Dudnienia

  • Gdy dwie fale dźwiękowe o zbliżonych częstotliwościach interferują, powstają dudnienia o częstotliwości równej wartości bezwzględnej z różnicy tych dwóch częstotliwości.

17.7 Efekt Dopplera

  • Efekt Dopplera to zmiana rejestrowanej częstotliwości dźwięku w wyniku ruchu zarówno źródła, jak i obserwatora.
  • Rzeczywista zmiana częstotliwości nazywa się przesunięciem Dopplera.

17.8 Fale uderzeniowe

  • Liczba Macha jest równa prędkości źródła dźwięku podzielonej przez prędkość dźwięku M = v s v . M = v s v .
  • Gdy źródło dźwięku porusza się z prędkością większą niż prędkość dźwięku, powstaje fala uderzeniowa w wyniku interferencji fal dźwiękowych.
  • Uderzenie dźwiękowe jest falą o dużym natężeniu propagującym się nad powierzchnią ziemi.
  • Kąt fali uderzeniowej można wyznaczyć z zależności sin θ = v v s = 1 M . sin θ = v v s = 1 M .
  • Fala dziobowa jest wytwarzana, gdy obiekt porusza się z prędkością większą niż prędkość fali mechanicznej w ośrodku, na przykład łódź poruszająca się po wodzie.