Podsumowanie

Podsumowanie

9.1 Rodzaje wiązań cząsteczkowych

  • Cząsteczki tworzone są przez dwa główne typy wiązań: wiązanie jonowe i wiązanie kowalencyjne. W wiązaniu jonowym elektron jest przenoszony z jednego atomu na drugi, a w kowalencyjnym elektron jest dzielony (uwspólniany) między atomy.
  • Na zmianę energii towarzyszącej wiązaniu jonowemu składają się trzy główne procesy: oderwanie elektronu z jednego atomu, przyłączenie elektronu do drugiego atomu, oddziaływanie kulombowskie powstałych jonów.
  • Wiązanie kowalencyjne tworzone jest przez przestrzennie symetryczną funkcję falową.
  • Wiązania atomów z cząsteczkami są opisywane przy pomocy kombinacji liniowych funkcji falowych (hybrydyzacja).

9.2 Widma cząsteczkowe

  • Cząsteczki posiadają energię oscylacyjną i rotacyjną.
  • Różnice energii między sąsiednimi poziomami oscylacyjnymi są większe niż między sąsiednimi poziomami rotacyjnymi.
  • Odległość między pikami w widmie absorpcyjnym jest zależna od odwrotności momentu bezwładności.
  • Przejścia między oscylacyjnymi i rotacyjnymi poziomami energetycznymi podlegają regułom wyboru.

9.3 Wiązania w ciałach stałych

  • Struktury upakowania jonów w prostych kryształach jonowych soli to zwykle FCC i BCC.
  • Gęstość kryształu związana jest z odwrotnością odległości równowagowej.
  • Energia dysocjacji jest duża, jeśli odległość równowagowa jest mała.
  • Gęstości i promienie równowagowe popularnych kryształów soli (FCC) są niemal takie same.

9.4 Model elektronów swobodnych w metalach

  • Metale przewodzą prąd elektryczny, który tworzy wielka liczba przypadkowo zderzających się i niemal swobodnych elektronów.
  • Dozwolone energie elektronów są skwantowane. Kwantowanie to ujawnia się w formie bardzo dużych energii elektronów, nawet w T=0⁢KT=0⁢K T=\SI{0}{\kelvin}.
  • Dozwolone energie elektronów w metalach związane są z masą elektronu oraz koncentracją elektronów w metalu.
  • Gęstość stanów elektronowych w metalach rośnie z energią, ponieważ sposobów, na jakie elektron może zajmować stany o wyższej energii, jest więcej niż w przypadku stanów o niższej energii.
  • Zakaz Pauliego mówi, że tylko dwa elektrony (o spinie w górę i spinie w dół) mogą zajmować stan na danym poziomie energetycznym. Dlatego elektrony zapełniają te poziomy energetyczne (od najniższego do najwyższego) w T=0⁢KT=0⁢K T=\SI{0}{\kelvin}, a ostatni i najwyższy obsadzony poziom energii jest nazywany energią Fermiego.

9.5 Teoria pasmowa ciał stałych

  • Poziomy energetyczne elektronów w krysztale można wyznaczyć, rozwiązując równanie Schrödingera dla periodycznego potencjału i przez analizę zmian elektronowej struktury energetycznej, gdy atomy zbliżają się do siebie z dużej odległości.
  • Strukturę energetyczną kryształu tworzą pasma, wewnątrz których energia zmienia się w sposób ciągły, oraz przerwy energetyczne między tymi pasmami.
  • Zdolność ciała do przewodzenia prądu zależy od jego struktury elektronowej.

9.6 Półprzewodniki i domieszkowanie

  • Struktura energetyczna półprzewodnika może być modyfikowana poprzez zamianę części atomów w sieci innymi atomami (domieszkowanie).
  • Domieszkowanie typu n powoduje powstanie nowych dozwolonych poziomów energetycznych tuż poniżej pasma przewodnictwa.
  • Domieszkowanie typu p powoduje powstanie nowych dozwolonych poziomów energetycznych tuż powyżej pasma walencyjnego.
  • Efekt Halla można wykorzystać do wyznaczenia ładunku, prędkości unoszenia i koncentracji nośników w półprzewodniku.

9.7 Przyrządy półprzewodnikowe

  • Dioda półprzewodnikowa oparta jest na złączu n–p. Pozwala ona na przepływ prądu tylko w jednym kierunku. Przy polaryzacji w kierunku przewodzenia prąd rośnie wykładniczo z napięciem.
  • Tranzystor wykorzystuje układ złączy n–p–n. Tranzystor jest zaworem elektrycznym, za pomocą którego można sterować prądem w obwodzie.
  • Tranzystor jest kluczowym elementem składowym we wzmacniaczach dźwięku, komputerach i wielu innych urządzeniach.

9.8 Nadprzewodnictwo

  • Nadprzewodnictwo charakteryzuje się dwiema cechami: przewodzeniem elektronów przy zerowej oporności i wypychaniem pola magnetycznego.
  • Aby pojawiło się nadprzewodnictwo, potrzebna jest niska temperatura.
  • Silne pole magnetyczne niszczy nadprzewodnictwo.
  • Nadprzewodnictwo w nadprzewodnikach można wyjaśnić, używając koncepcji par Coopera.