Diagnoza jako podstawa procesu pielęgnowania

Po analizie zebranych danych należy postawić diagnozy pielęgniarskie związane z zaburzeniami układu sercowo-naczyniowego oraz czynnikami predysponującymi. Niektóre z nich wiążą się z nieprawidłowym stanem odżywienia oraz błędnymi nawykami. A oto przykłady diagnoz pielęgniarskich u pacjentów z chorobami układu sercowo-naczyniowego:

• Zmniejszona pojemność minutowa serca (rzut serca) związana z: obniżoną kurczliwością mięśnia sercowego w przebiegu niewydolności serca*; zaburzeniami rytmu serca (spowodowanymi niedoborami elektrolitów)*; hipowolemią (spowodowaną niedostatecznym przyjmowaniem płynów lub ich nadmiernym wydalaniem)* objawiająca się: hipotonią*, tachykardią*, dusznością*, obniżoną saturacją krwi*, zaburzeniami procesów poznawczych*.
• Zaburzenia perfuzji obwodowej w przebiegu procesu miażdżycowego związanego z: paleniem tytoniu*, otyłością*, brakiem aktywności fizycznej*, dietą bogatą w tłuszcze nasycone i węglowodany* objawiające się cechami niedokrwienia kończyn (chromanie przestankowe*, owrzodzenia*, zaniki mięśni*, utrata czucia*).
• Brak efektów terapii hipotensyjnej spowodowany nadmiernym spożyciem sodu w diecie (pow. 7g NaCl/dobę), objawiający się wysokimi wartościami ciśnienia krwi pomimo systematycznego stosowania leków.
• Ryzyko rozwoju hipercholesterolemii spowodowane nadmiernym spożyciem tłuszczów nasyconych i trans.
• Ryzyko hipokaliemii spowodowane przyjmowaniem diuretyków pętlowych*, niewystarczającym spożyciem potasu w diecie* i brakiem jego suplementacji*.
• Ryzyko zakrzepicy żylnej spowodowane interakcjami pomiędzy spożywanymi produktami zawierającymi witaminę K i lekami przeciwkrzepliwymi (warfaryna, acenokumarol) prowadzącymi do zmniejszonej skuteczności działania tych leków.

*należy wybrać elementy diagnozy adekwatne do sytuacji pacjenta